چند راه ساده برای یادگیری بهتر مطالب درسی
مارس 26, 2020
سبک زندگی سالم در کودکان و نوجوانان
مارس 27, 2020

ارتباط صحیح والدین با نوجوانان

پژوهش های بسیاری نشان داده اند که بلوغ و رسیدن به دوران نوجوانی با افزایش اختلاف بین والدین و فرزندان ارتباط دارد. در گذشته های دور که مردم به شکل قبیله ای زندگی می کردند، وقتی فرزندی به سن نوجوانی می رسید، خانواده اش را ترک می کرد و مستقل می شد؛ اما امروزه نوجوانان به سال های بیشتری برای تحصیل و یادگیری مهارت ها نیاز دارند، در نتیجه دیرتر به استقلال مالی می رسند و نمی توانند در سالهای بلوغ و نوجوانی از خانواده ی خود جدا شوند. در حقیقت در دوره ای که ما زندگی می کنیم جدایی روان شناختی جای جدایی واقعی در خانواده ها را گرفته است. نوجوانان در این دوره بیشتر با پدر و مادر خود بحث می کنند و ممکن است دوست نداشته باشند وقت خود را زیاد با آنها بگذرانند، همه ی اینها نشان از همین جدایی روان شناختی در این دوران دارد و اگر در حد معقولی باقی بماند، چندان نگران کننده نیست.

معمولاً کودکان از والدین خود یک تصویر آرمانی در ذهنشان دارند و فکر می کنند که هر چیزی والدین آنها بگویند کاملاً درست است و بر اساس آن رفتار می کنند. با پشت سر گذاشتن دوره ی کودکی، روابط اجتماعی افراد گسترده تر می شود و آنها متوجه می شوند که غیر از پدر و مادرشان، قدرت های دیگری نیز در دنیا وجود دارد. نوجوانان در این دوره پدر و مادر خود را به اصطلاح “آرمان زدایی” می کنند. آنها بیشتر تحت تأثیر گروه همسالان و الگوهایی که در رسانه ها وجود دارد، قرار می گیرند و ممکن است روابطشان با والدین سردتر از گذشته باشد.

والدین و نوجوانان سر مسائلی که به ظاهر پیش پا افتاده هستند مانند رانندگی، ساعت رفت و آمد، رفت و آمد نکردن با بعضی از دوستان و قرار ملاقات ها، با یکدیگر به جر و بحث می پردازند؛ اما این نگرانی در اصل برای این است که نوجوانان با مسائل مهمتری مانند تصادفات رانندگی، مصرف مواد، رابطه ی جنسی زود هنگام، افت تحصیلی و … مواجه نشوند و این نگرانی های والدین هم طبیعی است.

پس باید چکار کنیم که فرزند ما هم بتواند به طور آزادانه به تجربه ی مواردی که برای زندگی آینده اش مفید است بپردازد و هم درگیر اشتباهاتی نشود که تا آخر عمر دامن گیر او باشند؟

:به آنها مسؤولیت بدهیم

وقتی نوجوانان پخته تر می شوند، می توانیم استقلال و مسؤولیت بیشتری به آنها بدهیم، آنها به تدریج به مرحله ای می رسند که می توانند خود تصمیم بگیرند و مسائلی که برایشان پیش می آید را حل کنند. مثلاً وقتی که برای رفتن به یک مسافرت آماده می شوید، از فرزند نوجوان خود بخواهید که راجع به مقصد سفر نظر بدهد، مکان های دیدنی جایی که می خواهید بروید را در اینترنت جست و جو کند و در چیدن برنامه ی سفر به شما کمک کند، همچنین می توانید در ماشین نقشه ی راه را به او بدهید تا شما را راهنمایی کند.

:اجازه دهیم خودش تصمیم بگیرد

وقتی مساله ای برای نوجوانمان پیش می آید، به جای این که خودمان مشکلش را حل کنیم، بهتر است فقط او را راهنمایی کنیم و توصیه های کلی راجع به آن موضوع را به او بگوییم و در نهایت اجازه دهیم که خودش مساله را حل کند.

:به اشتراک گذاشتن تجربیات خود

چه خوب است والدین تجربیاتی را که در دوران بلوغ و نوجوانی داشته اند، با فرزندان خود به اشتراک بگذارند. این رفتار باعث ایجاد صمیمیت بین آنها می شود و از طرفی فرزندان می توانند از رفتارهای درست والدین در آن دوران تقلید کنند و از اشتباهات آنها درس بگیرند و آنها را تکرار نکنند.

:فرزند پروری مقتدرانه

والدینی که در تربیت فرزندان خود سهل گیر هستند و آنها را بیش از حد آزاد می گذارند، زمینه ی مشکلات و اشتباهات زیادی را برای فرزندشان فراهم می کنند، همچنین افرادی که در تربیت فرزند خود از یک روش مستبدانه استفاده می کنند و محدودیت های زیادی را برای یک نوجوان در نظر می گیرند، در حقیقت یک فرزند دروغگو را بار آورده اند که ممکن است کارهایی که برای او ممنوع شده است را در خفا انجام دهد و دیگر به پدر و مادرش اعتماد نکند. پس باید چه کنیم؟

بهترین شیوه ی تربیتی که والدین می توانند در پیش بگیرند، شیوه ی تربیتی مقتدرانه است که در آن صمیمیت و اقتداربه کمک یکدیگر می آیند. در این سبک فرزندپروری والدین هم محبت کافی به کودک یا نوجوان خود می کنند و هم کنترل کافی بر روی رفتار و حرکات او دارند. آنها مهربان و منطقی هستند و اگر چیزی را از کودک یا نوجوان می خواهند، حتماً دلیل آن را هم بیان می کنند و عواقب انجام ندادن آن را برای فرزند خود توضیح می دهند. کودکان و نوجوانان چنین خانواده هایی سالم تر، شادتر و اجتماعی تر هستند و احتمال کمتری وجود دارد که دست به خشونت یا بزهکاری بزنند.

:به وجود آوردن یک جو صمیمانه و حمایت گرانه در خانه

وقتی روابط والد-فرزندی صمیمانه و حمایت کننده باشند، نوجوانان این فرصت را می یابند که عقاید خود را آزادانه بیان کنند، در نتیجه والدین می توانند بیشتر آنها را راهنمایی کنند و آنها را از خطرات احتمالی که ممکن است در ارتباط با سایر افراد برایشان به وجود بیاید، آگاه کنند. برخی از والدین با فرزند نوجوان خود جر و بحث بسیار می کنند و از طرفی انتظار دارند که فرزندشان همچنان به آنها اعتماد داشته باشد، اما چنین اتفاقی نمی افتد. بنابراین بهتر است جو صمیمانه از ابتدا در محیط خانه و خانواده وجود داشته باشد، نه این که تنها به عنوان حربه ای بعد از به وجود آمدن مشکلات از آن استفاده شود.

:به نوجوانان برای مستقل شدن کمک کنیم

نوجوانان در این دوره کمتر نشان می دهند که به کمک والدین نیاز دارند و سعی می کنند مسائلشان را بدون کمک گرفتن و با توجه به نظر شخصی خودشان حل کنند. اما این موضوع بدان معنا نیست که والدین باید خود را کاملاً کنار بکشند. وظیفه ی والدین این است که به آنها کمک کنند افراد مسؤولیت پذیری شوند و به آن استقلالی که دوست دارند، برسند.

:همچنین لازم است برای صحبت کردن با نوجوانان چند نکته را رعایت کنیم

.وقتی فرزندمان صحبت می کند، به خوبی به حرف او گوش دهیم

.نوجوان را قضاوت نکنیم و با پرخاشگری با او برخورد نکنیم

.با صراحت و قاطعیت با او صحبت کنیم

.حتی اگر کارهای زیادی داریم، وقتی را برای صحبت کردن با او در طول روز یا هفته در نظر بگیریم

.سعی کنیم خودمان منبع پاسخگویی به سؤالاتش باشیم تا اطلاعات نادرست را از گروه همسالانش دریافت نکند

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *